0

De naam

Seashell sounds. Schelpen klanken.

Waarom heb ik mijn blog zo genoemd? Dat zal ik je vertellen. Ik heb gekozen voor deze naam omdat het verwijst naar het geluid dat een schelp maakt als je hem tegen je oor houdt. Vroeger deed ik dat altijd. Mama had me namelijk verteld dat je dan de zee kan horen. Nu weet ik beter: je hoort je eigen bloedcirculatie. Toch heeft het idee van het geluid van een schelp iets moois. Alsof de schelp zijn huis, de zee, altijd bij zich draagt. Ook al is zijn thuis zo ver weg. Ik denk dat je thuis namelijk altijd een plekje in je hart houdt, waar je ook bent.

0

Het begin

Dus hier begint het dan. Deze woorden zijn het begin van mijn blog. Hopelijk wordt mijn blog iets waar ik nog lang plezier van zal hebben. Hopelijk stop ik niet na een maand al. Best spannend vind ik het wel, zo’n blog maken. Ik heb dan ook geen idee hoe dit in zijn werk gaat. Wat moet ik nou schrijven? Zijn deze eerste woorden wel goed? Daar sla ik de plank misschien al mis, want hoe kunnen woorden nou fout zijn? Dit is mijn stukje op het internet en ik kan hier schrijven wat ik wil. Een beetje gek is het wel, want aan wie schrijf ik dit nou eigenlijk? Ik heb geen idee. Misschien leest helemaal niemand dit, dan hoef ik me in ieder geval geen zorgen te maken. Maar stiekem hoop ik wel dat er mensen zijn die dit willen lezen. Mensen die mijn aankomende stukjes ook willen lezen. Hopelijk ben jij zo’n iemand! Ik vind het in ieder geval hartstikke spannend.